انجام داد . 4 - امام عليه السلام ثابت كرد كه يك پيشواى بزرگ اسلامى بايد از تمام مكتب ها آگاه باشد و بايد بتواند با منطق خود آن ها ، بر آن ها غلبه كند و حتى از زبان هاى زندهء دنيا بى خبر نباشد . 5 - با اينكه حتى نزديك ترين دوستان امام عليه السلام از چنان مجلسى مرعوب شده بودند و به خاطر عدم معرفتشان به مقام علمى امام عليه السلام از عواقب آن مجلس بيم داشتند ، امام عليه السلام چنان مهارت و قدرتى در بحث از خود نشان داد كه صحنه به كلى عوض شد و همگى در ارزيابى خود از مقام امام عليه السلام شرمنده شدند . 6 - امام عليه السلام به مباحثى پرداخت كه در حوزهء زندگى او در مدينه كمتر مطرح بود و يا اصلًا سابقه نداشت ، امّا دانش سرشار خدادادى امام عليه السلام چنان بود كه گويى همهء عمر به اين بحث ها اشتغال داشته است . 7 - امام عليه السلام با چند جلسه بحث و گفت وگو ، از مخالفان سرسخت اسلام ، دوستانى وفادار و علاقه مند ساخت تا از حريم مقدس اسلام در برابر هجوم افكار ضد اسلامى دفاع كنند . خلاصه ، اين مناظرات بركات عجيبى داشت كه براى جهان اسلام بسيار ارزنده بود ، هر چند اين بعد وجود امام عليه السلام هنوز به درستى براى بسيارى از ما شناخته نشده است ، تا چه رسد به ديگران !